敦的组词
敦常见的组词有:敦譬,敦礼,敦本务实,敦圄,敦好,敦敏,敦庞,敦实,敦敦实实,敦仁,敦释,敦直,敦淳,敦让,敦整,敦茂,敦懿,敦爱,敦谨,敦煌变文集,敦慰,敦处,敦祗,敦信,敦恪,敦慕,敦琢,敦护,敦俭,敦叙
| 词语 | 解释 |
|---|---|
| 敦譬 | 敦譬 dūn/duì pì1.规劝晓谕。 |
| 敦礼 | 敦礼 dūn/duì lǐ1.尊崇礼教。 |
| 敦本务实 | 敦本务实 dūn běn wù shí崇尚根本,注重实际。 |
| 敦圄 | 敦圄 dūn/duì yǔ1.古代传说中的野兽,似虎而小。一说仙人名。 |
| 敦好 | 敦好 dūn/duì hǎo/hào1.和睦友好。 |
| 敦敏 | 敦敏 dūn/duì mǐn1.笃实敏捷。 |
| 敦庞 | 敦庞 dūn/duì páng1.亦作"敦龎"。 2.丰厚,富足。 3.厚大;壮大。 4.敦厚朴实。 |
| 敦实 | 敦实 dūn/duì shí粗短而结实:这人长得很~ㄧ这个坛子真~。 |
| 敦敦实实 | 敦敦实实 dūn dūn shí shí指人长得结实粗壮。 |
| 敦仁 | 敦仁 dūn/duì rén1.仁厚。语本《易.系辞上》:"安土敦乎仁,故能爱。"韩康伯注:"安土敦仁者﹐万物之情也。物顺其情﹐则仁功赡矣。" |
| 敦释 | 敦释 dūn/duì shì1.劝解。 |
| 敦直 | 敦直 dūn/duì zhí1.敦厚正直。 |
| 敦淳 | 敦淳 dūn/duì chún/zhūn1.敦厚淳朴。 |
| 敦让 | 敦让 dūn/duì ràng1.谦让。 |
| 敦整 | 敦整 dūn/duì zhěng1.敦厚方正。 |
| 敦茂 | 敦茂 dūn/duì mào1.敦厚美好。 |
| 敦懿 | 敦懿 dūn/duì yì1.敦厚美善。 |
| 敦爱 | 敦爱 dūn/duì ài1.敦厚友爱。 |
| 敦谨 | 敦谨 dūn/duì jǐn1.敦厚谨慎。 |
| 敦煌变文集 | 敦煌变文集 dūn/duì huáng biàn wén jí今人王重民等编。八卷。前三卷为历史故事和民间传说,四至六卷为佛经故事,卷七为押座文和其他短文,卷八为《搜神记》和《孝子传》。系根据一百八十七种敦煌写本整理而成,共包括八十七种作品。是研究敦煌变文的重要参考书。 |
| 敦慰 | 敦慰 dūn/duì wèi1.慰勉。 |
| 敦处 | 敦处 dūn/duì chǔ/chù1.谓谨慎处世。 |
| 敦祗 | 敦祗 dūn/duì zhī1.诚笃恭敬。 |
| 敦信 | 敦信 dūn/duì xìn/shēn1.犹笃信。 2.尊重信义。 |
| 敦恪 | 敦恪 dūn/duì kè1.敦厚谨慎。 |
| 敦慕 | 敦慕 dūn/duì mù1.勉力。 |
| 敦琢 | 敦琢 dūn/duì zhuó/zuó1.犹雕琢。引申为选择。 |
| 敦护 | 敦护 dūn/duì hù1.劝勉回护。 |
| 敦俭 | 敦俭 dūn/duì jiǎn1.敦厚俭朴。 |
| 敦叙 | 敦叙 dūn/duì xù1.见"敦序"。 |
