敦的组词
敦常见的组词有:敦肃,敦行,敦祗,敦懿,敦心,敦爱,敦坐,敦确,敦释,敦雅,敦敦,敦喻,敦竺,敦辞,敦物,敦良,敦诗说礼,敦敏,敦任,敦谕,敦信,敦友,敦丘,敦水,敦尚,敦聘,敦质,敦恪,敦脄,敦煌词
| 词语 | 解释 |
|---|---|
| 敦肃 | 敦肃 dūn/duì sù1.温厚敬诚。 |
| 敦行 | 敦行 dūn/duì xíng/háng1.笃行。 |
| 敦祗 | 敦祗 dūn/duì zhī1.诚笃恭敬。 |
| 敦懿 | 敦懿 dūn/duì yì1.敦厚美善。 |
| 敦心 | 敦心 dūn/duì xīn1.犹言专心致志。 |
| 敦爱 | 敦爱 dūn/duì ài1.敦厚友爱。 |
| 敦坐 | 敦坐 dūn/duì zuò1.谓跌坐在地。 |
| 敦确 | 敦确 dūn/duì què1.亦作"敦碻"。 2.敦厚。 3.实在。 |
| 敦释 | 敦释 dūn/duì shì1.劝解。 |
| 敦雅 | 敦雅 dūn/duì yǎ1.敦厚雅正。 |
| 敦敦 | 敦敦 dūn/duì dūn/duì1.孜孜不倦貌。 |
| 敦喻 | 敦喻 dūn/duì yù1.见"敦谕"。 |
| 敦竺 | 敦竺 dūn/duì zhú/dǔ1.敦厚笃实。竺,通"笃"。 |
| 敦辞 | 敦辞 dūn/duì cí1.治词,措词。 |
| 敦物 | 敦物 dūn/duì wù1.丰富的物产。 2.山名。在今陕西省武功县东南。 |
| 敦良 | 敦良 dūn/duì liáng1.敦厚善良。 |
| 敦诗说礼 | 敦诗说礼 dūn shī shuō lǐ敦:敦厚。诗:《诗经》。诚恳地学《诗》,大力讲《礼》。旧时统治阶级表示要按照《诗经》温柔敦厚的精神和古礼的规定办事。 |
| 敦敏 | 敦敏 dūn/duì mǐn1.笃实敏捷。 |
| 敦任 | 敦任 dūn/duì rèn/rén1.犹重用。 |
| 敦谕 | 敦谕 dūn/duì yù1.亦作"敦喻"。 2.劝勉晓喻。 |
| 敦信 | 敦信 dūn/duì xìn/shēn1.犹笃信。 2.尊重信义。 |
| 敦友 | 敦友 dūn/duì yǒu1.重视友情。 |
| 敦丘 | 敦丘 dūn/duì qiū1.一层之丘。 |
| 敦水 | 敦水 dūn/duì shuǐ1.水名。 |
| 敦尚 | 敦尚 dūn/duì shàng1.推崇;崇尚。 |
| 敦聘 | 敦聘 dūn/duì pìn〈书〉诚恳地聘请 。 |
| 敦质 | 敦质 dūn/duì zhì1.敦厚质朴。 |
| 敦恪 | 敦恪 dūn/duì kè1.敦厚谨慎。 |
| 敦脄 | 敦脄 dūn/duì méi1.厚背。 |
| 敦煌词 | 敦煌词 dūn/duì huáng cí清末(1900年)在甘肃敦煌莫高窟的藏经洞(世称敦煌石室)发现的唐、五代词。约写于公元8-10世纪。多为无名氏的作品,包含部分民间创作,也有极少数可考知作者的文人词。是研究词的起源和发展的重要资料。 |
